Δευτέρα, 31 Δεκεμβρίου 2012

Ευτυχισμένο και πάντα Χαρούμενο το 2013!


Επέλεξα το τελευταίο θέμα του Ξωτικού για το 2012 να είναι μόνο ευχαριστήρια και ευχές.

Ένα μεγάλο ευχαριστώ σε όλους όσους επισκέπτονται έστω και λίγο αυτό εδώ το blog! Πραγματικά δεν περίμενα τέτοια ανταπόκριση! Απ' τη νέα χρονιά περιμένω ακόμα περισσότερα θέματα από εσάς! Θέματα με τα χόμπι σας, τις δημιουργίες σας ή ότι άλλο έκανε και εσάς εντύπωση!

Το 2012 ήταν πολύ δύσκολο για όλους μας! Αρκετά μας μαύρισαν την ζωή και την ψυχή μας όλοι αυτοί που βάλθηκαν να μας σώσουν... που να μην θέλανε κιόλας δηλαδή!

Τέτοια χρονιά να μην έρθει ξανά ποτέ για κανέναν!

Μην παρεξηγηθώ... Όλοι μας είχαμε και κάποιες ωραίες στιγμές. Ας κρατήσουμε μόνο αυτές λοιπόν απ' αυτόν τον χρόνο!

Μακάρι το 2013 να είναι για όλους γεμάτο
Υγεία, Ευτυχία, κάθε προσωπική Επιτυχία και με πολλή Υπομονή!

Τεράστια σχέδια στα χιόνια από τον Simon Beck!

Ο Simon Beck είναι ένας καλλιτέχνης από την νότια Αγγλία που χρησιμοποιεί το χιόνι για να δημιουργήσει τα έργα του. Τα περισσότερα έργα του βρίσκονται στο Les Arcs στις Γαλλικές Άλπεις, όπου ο Beck περνάει τους χειμώνες. Για κάθε έργο χρειάζεται 10 ώρες για να το ολοκληρώσει, αφού το σχεδιάσει πρώτα.

Δείτε ακόμη στο Ξωτικό:
Τεράστια σχήματα στο χιόνι







Οι πιο διάσημοι καταρράκτες χωρίς νερό!

Το 1969 έπρεπε να εκτελεστούν κάποιες εργασίες στους πιο διάσημους καταρράκτες του κόσμου, αυτούς του Νιαγάρα, οπότε έμειναν από ... νερό. Οι εργασίες συντήρησης των τοιχωμάτων του καταρράκτη διήρκεσαν 5 μήνες, από τον Ιούλιο ως και το Νοέμβριο. Οι φωτογραφίες που ακολουθούν είναι από την περίοδο.





Οι παγωμένες φυσαλίδες σε μια λίμνη του Καναδά

Πριν λίγες μέρες σας είχαμε δείξει μια φωτογραφία στο facebook του blog. Ήταν από την τεχνητή λίμνη Abraham που βρίσκεται στα Βραχώδη Όρη του Καναδά.


Το φαινόμενο που παρουσιάστηκε, είναι από τα πιο σπάνια και εντυπωσιακά. Φυσαλίδες αέρα εγκλωβίστηκαν στο νερό και πάγωσαν σε θερμοκρασίες -30 οC! Οι "φυσαλίδες πάγου" ή "κατεψυγμένες φυσαλίδες", δημιουργούν μια απόκοσμη εικόνα στην επιφάνεια της λίμνης.



Τα φυτά που υπάρχουν στο βυθό της λίμνης απελευθερώνουν μεθάνιο, το οποίο παγώνει καθώς πλησιάζει στην επιφάνεια της λίμνης όπου το νερό είναι πιο κρύο. Έτσι σχηματίζονται αυτές οι εντυπωσιακές στήλες πάγου οι οποίες παραμένουν όλο το χειμώνα.


Κυριακή, 30 Δεκεμβρίου 2012

Οι δέκα αρχαιολογικές αποκαλύψεις του 2012

Από τη Θεσσαλονίκη στην Αρκαδία και από το Διδυμότειχο στην Κρήτη, οι μεγάλες ανασκαφές που γίνονται σήμερα στην Ελλάδα

φωτογραφία: Αποψη του μινωικού κτιρίου

Ενας χρόνος έντονος και στην Αρχαιολογία, με επεισόδια όχι πάντα θετικά, υπήρξε το 2012. Η μεγάλη κλοπή στην Ολυμπία σημαδεύει τη χρονιά που πέρασε, όσο κι αν τα αρχαία βρέθηκαν τελικώς και επέστρεψαν στη θέση τους. Υπήρξαν πάντως ενδιαφέρουσες εξελίξεις σε διάφορα μέτωπα. Η επαναλειτουργία του Ακρωτηρίου με το νέο στέγαστρο, μεγάλες αρχαιολογικές εκθέσεις σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη, που βεβαίως συνεχίζονται, συνέδρια χάρη στα οποία δημοσιοποιήθηκαν νέες ανασκαφές και σπουδαία ευρήματα, η καλή πορεία των αναστηλωτικών έργων στην Ακρόπολη και η άριστη πορεία των έργων του ΕΣΠΑ, η εν εξελίξει είσοδος της ψηφιακής τεχνολογίας στην ξενάγηση μουσείων συνιστούν βήματα προς τα εμπρός, παρά τη δεινή θέση στην οποία έχει περιπέσει και ο τομέας της πολιτιστικής κληρονομιάς.

Το 2012, έτος μνημονίου -ας μην ξεχνάμε-, καταγράφεται επίσης ως το έτος που το υπουργείο Πολιτισμού υποβιβάστηκε σε Γραμματεία του υπουργείου Παιδείας, κάτι που ως αυτή τη στιγμή μόνο αρνητικά πιστώνεται. Η αλλαγή πολιτικής ηγεσίας, η περικοπή του προϋπολογισμού, η αναμενόμενη πώληση της έδρας του (προκειμένου να καταβάλλει μίσθωμα εν συνεχεία!), ακόμη και η αλλοπρόσαλλη πολιτική μερίδας αρχαιολόγων στην κατάδειξη προβλημάτων προκάλεσαν σύγχυση και απαισιοδοξία.

Σωστικές είναι στην πλειονότητά τους οι μεγάλες ανασκαφές που γίνονται σήμερα στην Ελλάδα -ας είναι καλά τα μεγάλα έργα, όπως το μετρό της Θεσσαλονίκης για παράδειγμα-, και ανάλογα είναι τα ευρήματα. Από αυτά «Το Βήμα» έχει επιλέξει δέκα και τα παρουσιάζει χωρίς σειρά σπουδαιότητας.

1. ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ - Ο μαρμάρινος δρόμος
Κατέχοντας τα πρωτεία στην ανακάλυψη εντυπωσιακών στιγμών του παρελθόντος της χάρη στις ανασκαφές που γίνονται για την κατασκευή του μετρό, η Θεσσαλονίκη έχει συγκεντρώσει μέχρι στιγμής περί τα 28.000 κινητά ευρήματα αλλά και μεγάλο αριθμό σημαντικών θέσεων, πολλές από τις οποίες μη αναμενόμενες. Ο μαρμάρινος ρωμαϊκός δρόμος σε μήκος 82,50 μ. και πλάτος 4 μ., με την επίσης πλακόστρωτη πλατεία με κρήνη, αποτελεί μια σπουδαία ανακάλυψη της περυσινής χρονιάς στον σταθμό Αγίας Σοφίας. Οπως επίσης στο αμαξοστάσιο Πυλαίας, ένα από τα 26 πολίσματα που υπήρχαν γύρω από τον Θερμαϊκό τα οποία το 315 π.Χ. συνενώθηκαν από τον Κάσσανδρο για την ίδρυση της Θεσσαλονίκης.

2. ΖΩΜΙΝΘΟΣ - Το μυστήριο αποκαλύπτεται
Στον δρόμο προς την Ιδα και το Ιδαίον Αντρον η Ζώμινθος αποκαλύπτει το μυστικό της. Η πολυτέλεια του κτιρίου που ανασκάπτεται στα 120 μ. πάνω στον Ψηλορείτη από την Εφη Σαπουνά-Σακελλαράκη και το πλήθος των λατρευτικών αντικειμένων που έρχονται στο φως, μεταξύ των οποίων τα χάλκινα ειδώλια, ο μεταλλικός κύλινδρος με τα χαραγμένα φίδια (το σκήπτρο του ιερέα), τα θυμιατήρια, τα χάλκινα εγχειρίδια και κύπελλα, ρυτά και πολλά αναθήματα, δείχνουν ότι σε αυτό το κτίριο υπήρχαν επίσημοι χώροι τελετών και σπουδαίο ιερό. Μετά την τελευταία ανασκαφή η πιθανότητα να επρόκειτο για το κτίριο που χρησιμοποιούσαν οι ιερείς του Ιδαίου Αντρου τον χειμώνα μεταφέροντας εκεί τη δραστηριότητά τους είναι μεγάλη.

3. ΑΡΧΑΙΑ ΙΩΛΚΟΣ - Ανακτορική πολιτική 3.500 ετών
Κτίριο του 13ου π.Χ. αιώνα που είχε συμποσιακή και τελετουργική χρήση ήρθε στο φως στον παραθαλάσσιο οικισμό που αποτελούσε το λιμάνι της Ιωλκού και συνδεόταν άμεσα με το ανακτορικό κέντρο του Διμηνίου. Καμένα οστά ζώων μαρτυρούν τελετουργίες, ενώ ο πλούτος των κινητών ευρημάτων, κυρίως αγγείων, σχετίζεται άμεσα με την παρασκευή και διανομή φαγητού στους συνδαιτυμόνες. Στην ανασκαφή, που διενεργείται από τη διευθύντρια της ΙΕ' Εφορείας Αρχαιοτήτων Ανθή Μπάτζιου-Ευσταθίου, βρέθηκαν επίσης μεγάλα αποθηκευτικά πιθάρια, μαγειρικά σκεύη, αγγεία μεταφοράς και διανομής τροφίμων, ψευδόστομοι αμφορείς με αρωματικά έλαια, αλλά και αρκετά εδώδιμα οστρακόδερμα, όπως πορφύρες και πίνες. Το εύρημα μιλάει για την πολιτική των ανακτορικών κέντρων που οργάνωναν συμπόσια σε ευρεία κλίμακα προκειμένου να ενισχύσουν την εικόνα και την κοινωνική τους θέση.

4. ΝΗΕΣ - Βυθισμένος προϊστορικός οικισμός
Κατά το ήμισυ στη θάλασσα, σε βάθος από μερικά εκατοστά ως 2,5 μ., ενώ ο υπόλοιπος εκτείνεται στην ξηρά, αυτός ο προϊστορικός οικισμός όπου πραγματοποιεί υποβρύχιες έρευνες το Ινστιτούτο Ενάλιων Αρχαιολογικών Ερευνών χρονολογείται στη Μέση Εποχή του Χαλκού (περί το 1700 π.Χ.) και πήρε το όνομά του από τις νήες (πλοία) που κατασκεύασαν σε αυτόν τον κόλπο του Παγασητικού οι Μυρμηδόνες για να ταξιδέψουν για την Τροία. Ο οικισμός καταλαμβάνει έκταση άνω των δέκα στρεμμάτων και από τα ευρήματα που έχουν περισυλλέξει οι αρχαιολόγοι φαίνεται ότι είχε όλα τα χαρακτηριστικά μιας τυπικής πόλης της Μέσης Εποχής του Χαλκού: υφαντουργία την οποία αποδεικνύουν τα υφαντικά βάρη και τα σφονδύλια και κεραμική με παραγωγή πολλών αγγείων. Τα σπίτια είναι δυσδιάκριτα, σχηματίζουν όμως ένα τεράστιο λίθινο στρώμα, ενώ παιδικές ταφές βρίσκονται στα δάπεδα των οικιών, στις αυλές ή δίπλα σε οικίες.

5. ΑΙΤΩΛΟΑΚΑΡΝΑΝΙΑ - Η αφύπνιση ενός νομού
Η κατασκευή της Ιονίας οδού έχει προκαλέσει την ανάπτυξη της αρχαιολογικής έρευνας - έστω και σωστικής - σε τεράστια έκταση κατά μήκος του νομού φέρνοντας στο φως μεταξύ άλλων: νεκροταφείο κλασικών - ελληνιστικών χρόνων στα Ρηγαίικα Μεσολογγίου, όπου ερευνήθηκαν 245 τάφοι με ευρήματα που οδηγούν στο συμπέρασμα ότι πιθανότατα ανήκε στην πόλη της Αλίκυρνας. Επίσης, οικισμούς στις περιοχές της αρχαίας Μακύνειας (Πρώιμη Κλασική ως και Μέση Ελληνιστική), της Γαβρολίμνης (Μεσοελλαδικά και Μυκηναϊκά), μεγάλη οικιστική εγκατάσταση του 4ου αι. π.Χ. στα δυτικά της Αμφιλοχίας, ένα ταφικό μνημείο στην περιοχή της Καλυδώνας (κλασικών - ελληνιστικών χρόνων) με εντυπωσιακά ευρήματα και έναν αποθέτη ιερού στην περιοχή του Αγίου Θωμά, παραπλεύρως του υδατορέματος του Αγ. Συμεών, από όπου προήλθαν 15.000 θραύσματα κυρίως ειδωλίων γυναικείων μορφών και όστρακα αγγείων.

6. ΖΕΑ - Οι νεώσοικοι της ναυμαχίας
Σε αυτούς τους νεώσοικους, που ανασκάφηκαν από το Δανέζικο Αρχαιολογικό Ινστιτούτο στο αρχαίο λιμάνι της Μουνιχίας (σημερινό Μικρολίμανο), υπάρχει πιθανότητα να στεγάζονταν κάποιες από τις τριήρεις που πήραν μέρος στη ναυμαχία της Σαλαμίνας εναντίον των Περσών το 480 π.Χ., καθώς και εκείνες που ανήκαν στη Δηλιακή Συμμαχία. Τα κατάλοιπα των έξι νεώσοικων, που χρονολογούνται στα τέλη του 6ου - αρχές του 5ου αιώνα π.Χ., εκτείνονται σε απόσταση περίπου 35 μ. από τη σημερινή ακτογραμμή και βρίσκονται σε βάθος μεγαλύτερο των 2 μ. Αλλα επτά μη στεγασμένα νεωλκεία με πλάτος οκτώ μέτρων το καθένα που βρέθηκαν στο αρχαίο λιμάνι της Ζέας θεωρείται ότι χρησιμοποιούνταν για την αποθήκευση μεγαλύτερων πολεμικών πλοίων (πεντήρεις).

7. ΚΟΥΤΡΟΥΛΟΥ ΜΑΓΟΥΛΑ - Πέτρινα σπίτια 7.000 ετών
Σε έναν από τους μεγαλύτερους τεχνητούς λόφους της Ελλάδας (κοντά στα χωριά Βαρδαλή και Νέο Μοναστήρι της Φθιώτιδας) μερικές εκατοντάδες άνθρωποι είχαν δημιουργήσει κατά τη Μέση Νεολιθική Περίοδο (περίπου 5800-5300 π.Χ.) μια κοινότητα όπου η συντονισμένη, συλλογική προσπάθεια των μελών της εντυπωσιάζει. Είχαν διαμορφώσει τον χώρο σε άνδηρα, είχαν κατασκευάσει μια σειρά από κυκλικούς τάφρους που περιέβαλλαν τον οικισμό και έχτιζαν ιδιαίτερα προσεγμένα σπίτια από πέτρα και πλιθιά, με πέτρινα υποστρώματα δαπέδων. Η ανασκαφή, που διευθύνεται από τους αρχαιολόγους Νίνα Κυπαρίσση και Γιάννη Χαμηλάκη, έχει αποδώσει πολλά και σημαντικά ευρήματα, μεταξύ των οποίων περισσότερα από 300 πήλινα ειδώλια, αριθμό ιδιαίτερα μεγάλο αναλογικά με την ανασκαμμένη έκταση.

8. ΚΟΡΙΝΘΟΣ - Τα χρώματα του τάφου
Το εκπληκτικό πορτρέτο μιας όμορφης, νέας γυναίκας, η οποία απεικονίζεται ξαπλωμένη σε κρεβάτι καλυμμένη με κόκκινο κλινοσκέπασμα, διακοσμημένο με κίτρινες, κυανές και λευκές ταινίες, ενώ γιρλάντες, φιόγκοι και παγόνια βρίσκονται σε όλη τη λάρνακα και στους τοίχους, κάνουν αυτή την ταφή της ύστερης Ρωμαϊκής Εποχής εξαιρετική. Τα χρώματα, που διατηρούνται ανέπαφα, και η τεχνοτροπία, ανάμεσα στις αρχαίες τεχνικές και στα Φαγιούμ, προσθέτουν στο εύρημα μοναδικότητα. Ο τάφος βρέθηκε κατά τη διάρκεια εργασιών διάνοιξης της νέας εθνικής οδού Κορίνθου - Πατρών, είναι θαλαμοειδής και υπόγειος, ενώ η σκεπή του σχημάτιζε καμάρα, η οποία όμως έχει καταρρεύσει. Χρονολογήθηκε στον 3ο μ.Χ. αιώνα, έχει διαστάσεις 2,40Χ2,30 μ. και στο εσωτερικό του υπήρχαν δύο λάρνακες, εκ των οποίων η μία περιείχε τη γυναικεία ταφή.

9. ΔΙΔΥΜΟΤΕΙΧΟ - Τα ψηφιδωτά της Πλωτινόπολης
Εντυπωσιακά ψηφιδωτά έρχονται στο φως από τις ανασκαφές στην Πλωτινόπολη, μία ρωμαϊκή πόλη κοντά στο Διδυμότειχο. Η προσωποποίηση του ποταμού θεού Εβρου σε ένα από αυτά τα ψηφιδωτά, που βρίσκεται στο τρικλίνιο μιας ρωμαϊκής έπαυλης (2ος-3ος μ.Χ. αι.), μαζί με μια γυναικεία μορφή που ταυτίζεται με την Πλωτίνη, σύζυγο του ρωμαίου αυτοκράτορα Τραϊανού, ο οποίος ίδρυσε την πόλη και της έδωσε το όνομά της, φέρνουν κοντά την Ιστορία και την Τέχνη. Εξαιρετικά και τα άλλα ψηφιδωτά που αποκαλύφθηκαν με απεικονίσεις Νηρηίδων, δελφινιών αλλά και φανταστικών ζώων, όπως οι ιχθυοκένταυροι, καθώς επίσης πτηνών, φυτών και διάφορων γεωμετρικών σχημάτων.

10. ΟΡΕΙΝΗ ΑΡΚΑΔΙΑ - Oσα δείχνει η Αρτεμις
Το ιερό της Αρτέμιδος Λυκοάτιδας, το μοναδικό ως σήμερα στην Ελλάδα που είναι αφιερωμένο στη θεά με τη συγκεκριμένη ονομασία, εντόπισαν στις Αραχαμίτες Αρκαδίας οι ανασκαφές του Φινλανδικού Ινστιτούτου Αθηνών φέρνοντας νέα δεδομένα στην αρκαδική τοπογραφία. Η ταύτιση του ιερού έγινε μέσω των δύο διαφορετικών επιγραφών που φέρουν τα κεραμίδια της στέγης διπλανού κτιρίου το οποίο ανήκε στο ιερό. Η πρώτη αναφέρει ότι ανήκει στην Αρτέμιδα Λυκοάτιδα, ενώ η δεύτερη φέρει την επιγραφή «Δέσποινας ΑΚ». Ετσι, η μικρή πόλη Λυκόα, την οποία αναφέρει ο Παυσανίας δείχνοντας ότι εκεί βρισκόταν το ιερό της Αρτέμιδος Λυκοάτιδας, τοποθετείται τώρα στη θέση «Αγία Παρασκευή». Επιπλέον, η κοιλάδα των Αραχαμιτών ταυτίζεται με την κοιλάδα του Μαίναλου και το όρος Αγιος Ηλίας είναι το αρχαίο βουνό Μαίναλος!

πηγή: tovima.gr

Μια κουκκίδα για κάθε Αμερικανό πολίτη σε ένα χάρτη!


Ο χάρτης που βλέπουμε -είναι δημιουργία του Brandon Martin-Anderson- αποτελείται από πάνω από 300.000.000 κουκκίδες που η κάθε μια αντιπροσωπεύει και ένα πολίτη των ΗΠΑ. Όλες οι πληροφορίες για τον χάρτη προέρχονται από τη βάση δεδομένων του 2010 του Census.

Δείτε τον σε πλήρες μέγεθος στη σελίδα του Anderson.

Το Κάστρο του Σάλτσμπουργκ

φωτογραφία: Bernhard Siegl - εδώ σε πλήρη ανάλυση

Το κάστρο Hohensalzburg -στα Γερμανικά Festung Hohensalzburg, που σημαίνει "το Ψηλό Φρούριο του Σάλτσμπουργκ"- είναι ένα κάστρο στο Σάλτσμπουργκ -στα Γερμανικά σημαίνει "το κάστρο του αλατιού"- της Αυστρίας, στην κορυφή του όρους Festungsberg. Είναι ένα από τα μεγαλύτερα μεσαιωνικά κάστρα της Ευρώπης με μήκος 250 μέτρα και πλάτος 150 μέτρα.

Οι πορνό περιπέτειες του Μίκι, του Ποπάι και του... Στάλιν!

Βρώμικα κόμικς

Πώς θα κατευναζόταν ο θυμός του Ντόναλντ Ντακ αν έπιανε στα πράσα τον Μίκι Μάους με την αγαπημένη του; Μπορούν ο Χονδρός και ο Λιγνός του κινηματογράφου να συνεργαστούν προκειμένου να ικανοποιήσουν (από κοινού) ακόρεστες ωραίες γυναίκες; Ποιος μπορεί να φανταστεί τον ατσαλάκωτο και αφ' υψηλού Κλαρκ Γκέιμπλ σαν μηχανή του σεξ; Πώς επωφελείται από τις συναντήσεις του με ωραίες εξωγήινες ο αστροναύτης των κόμικς Φλας Γκόρντον; Κι ο Ταρζάν -τι κάνει ο βασιλιάς της ζούγκλας μετά την πρώτη σύστασή του στην ξανθιά αγαπημένη του «me Tarzan, you Jane»;

Είναι δυνατόν οι ατσαλάκωτοι ήρωες του κινηματογράφου και οι διάσημοι ήρωες των παιδικών κόμικς να πρωταγωνιστούν σε σκληρές πορνό περιπέτειες; Έγινε δυνατόν, τα χρόνια της μεγάλης ύφεσης στην Αμερική και αργότερα, όταν σε συνθήκες ημιπαρανομίας ή και απόλυτης παρανομίας σκιτσογράφοι των κόμικς και μικροί εκδότες άρχισαν να δημιουργούν και να τυπώνουν μικρής έκτασης με πορνό παρωδίες διάσημων αφηγήσεων της μαζικής κουλτούρας της εποχής. Οι ιστορίες αυτές, σε φτηνές εκδόσεις οκτώ μικρού σχήματος σελίδων, κυρίως ασπρόμαυρων, άρχισαν να κυκλοφορούν στην Αμερική και πολύ σύντομα έγιναν ανάρπαστες. Εκ των υστέρων, μάλιστα, θεωρήθηκε ότι επιτέλεσαν κοινωνικό έργο, αφού συνιστούν το πρώτο ευρείας κυκλοφορίας αλογόκριτο πορνογραφικό υλικό, που έφτασε να πωλείται σε κάθε γωνιά της Αμερικής - και πάντως στα ίδια μέρη που πωλούνταν η Βίβλος: σε βιβλιοπωλεία, χώρους πώλησης περιοδικών και εφημερίδων, αλλά και σε ντράγκστορ, ακόμα και στα σχολεία.

Ήταν, όπως καταλαβαίνει κανείς, μια βιομηχανία εξαιρετικά προσοδοφόρος -και επειδή η κυκλοφορία τους ήταν παράνομη, είναι βέβαιο ότι στη διάδοση και στις πωλήσεις του συγκεκριμένου προϊόντος συμμετείχε η μαφία. Τα κόμικς αυτά, αν και δεν ανέγραφαν τιμή πώλησης, υπολογίζεται ότι τιμούνταν 50 σεντ μέχρι κι ένα δολάριο στη διάρκεια της ύφεσης. Πώς διακινούνταν; Με πολλούς τρόπους. Συχνά, τα πήγαιναν μπράβοι στους βιβλιοπώλες, κατά κανόνα τα Σάββατα μετά το κλείσιμο. Ο βιβλιοπώλης πλήρωνε μπροστά και μετρητά, προτού ξανανοίξει το μαγαζί για τους «ιδιαίτερους» πελάτες του.

Η ιστορία αυτών των κόμικς μαζί με αρκετά αντιπροσωπευτικά της αισθητικής τους, του ύφους τους και των στόχων τους κυκλοφορούν, αυτές τις ημέρες, σε έναν ξεχωριστό τόμο. Αν και, φαινομενικά, είναι η ανθολογία μιας σειράς κακότεχνων, εν πολλοίς, μικρών πορνό αφηγήσεων από τα περασμένα, στην πραγματικότητα είναι μια έκδοση ιδιαίτερα χρήσιμη. Μια έκδοση που αποδεικνύει ότι, έστω και υπογείως, περιφρονημένες αφηγηματικές τέχνες συνέβαλαν στην κατάρριψη των ταμπού γύρω από τη σεξουαλικότητα και, ουσιαστικά, στη δημιουργία προϋποθέσεων για την κοινωνική απελευθέρωση των δυτικών κοινωνιών.

Τα πορνογραφικά αυτά κόμικς που κυκλοφορούσαν υπογείως παρέμειναν δημοφιλή έως και το τέλος της δεκαετίας του 1950. Το 1960, οπότε και παρήκμασαν, δεν χρειάζονταν πια. Η πορνογραφία είχε αρχίσει να αναπτύσσεται ευρύτατα ως ξεχωριστή βιομηχανία, ενώ το αίτημα της απελευθέρωσης και της διαρκούς χειραφέτησης, και σε άλλους τομείς εκτός της σεξουαλικής, μεταφερόταν από ένα ευρύ αντεργκράουντ κίνημα στην Αμερική, που περιλάμβανε και τα κόμικς. Με άλλα λόγια, οι ανώνυμοι σχεδιαστές είχαν πλέον παραδώσει τη σκυτάλη σε διάσημους αργότερα δημιουργούς: τον Αρτ Σπίγκελμαν, τον Ρόμπερτ Κραμπ, τον Σίντνεϊ Σέλτον.



Η πορνογραφία του φτωχού

Τη δεκαετία του ’20 κυκλοφόρησαν τα πρώτα σκανδαλιστικά κόμικς που κατέκτησαν την Αμερική

Οι «Βίβλοι της Τιχουάνα», φτηνά φυλλάδια, ουσιαστικά η πρώτη μαζική πορνογραφική παραγωγή παγκοσμίως, τη δεκαετία του 1930 πωλούνταν παντού – όπου, τουλάχιστον, πωλούνταν και η αληθινή Βίβλος. Η σεξουαλική απελευθέρωση και τα κινήματα της χειραφέτησης, τους οφείλουν πολλά

Οι δεκαετίες του 1920 και του 1930 στην Αμερική δεν ήταν πουριτανικές, αλλά όπως και να το δει κανείς, η συζήτηση και γενικότερα η φιλολογία για το σεξ ήταν απαγορευμένη. Η πορνογραφία διωκόταν - και είτε σε περιβάλλοντα της πόλης είτε στο ύπαιθρο της βαθιάς Αμερικής ο ερωτισμός καλλιεργούνταν, κυρίως, από τους υπαινιγμούς βασικά του κινηματογράφου, που κατέληγαν να ξυπνούν τις φαντασιώσεις των στερημένων σεξουαλικά κοινωνικών ομάδων, ιδίως των εφήβων. Οι οποίοι, στην πραγματικότητα, μπορούσαν να φαντασιώνονται μόνο χάρη στον κινηματογράφο. Οι άνδρες είχαν την ελευθερία να φαντασιώνονται κάτι πιο στενό με τις μοιραίες γυναίκες της οθόνης (να τις επιθυμείς πάντα, να μην τις έχεις ποτέ!), οι γυναίκες να ταυτίζονται με τους σταρ του βωβού.
Εκτός από τον κινηματογράφο, πάντως, μεγάλη άνθηση στα λαϊκά στρώματα του πληθυσμού είχαν τα κόμικς (ο «κινηματογράφος του φτωχού»), τα οποία δημοσιεύονταν με τη μορφή στριπ ή ολοσέλιδων εβδομαδιαίων ιστοριών στις εφημερίδες, έφταναν σε κάθε γωνιά της αμερικανικής επικράτειας και, δικαίως, αποκαλούνταν: κινηματογράφος του φτωχού. Οι χαρακτήρες του Ντίσνεϊ, ο κοσμοναύτης Φλας Γκόρντον, ο Ποπάι το ναυτάκι, ο ντετέκτιβ Ντικ Τρέισι ήταν από τα χαρακτηριστικότερα σήματα της ποπ κουλτούρας - αλλά, παρότι η πολιτική ορθότητα δεν υποχρέωνε τους αφηγητές των κόμικς της εποχής να καταφεύγουν σε μανιχαϊσμούς και ηθικολογικά κλισέ, τα ερωτικά τους δεν αγγίζονταν.

Και τότε κάποιοι καλλιτέχνες αποφάσισαν να φτιάξουν τα πρώτα πορνογραφικά κόμικς στην ιστορία. Ως βάση και υλικό χρησιμοποίησαν τις ιστορίες των διάσημων κόμικς ηρώων της εποχής τους, πολλές φορές μιμούμενοι και το σχεδιαστικό στυλ των πρωτοτύπων.

Τα κόμικς αυτά τυπώνονταν παράνομα, συχνά σε υπόγεια τυπογραφεία, ακόμα και σε αυτοσχέδιες αναπαραγωγικές μηχανές. Το χαρτί τους ήταν φτηνό και καταστρεφόταν εύκολα, συχνά ήταν κακοτυπωμένα, κακοσυρραμμένα - αλλά πολύ γρήγορα έλαβαν παγκόσμια διάδοση. Οι γονείς άρχισαν να κοιτάζουν κάτω από τα στρώματα των δωματίων των παιδιών τους όπου περνούσαν την εφηβεία, αλλά τίποτα δεν μπορούσε να σταματήσει τη διάδοσή τους. Και μολονότι παράνομα, τα λίγες χιλιάδες αντίτυπα που είχαν κυκλοφορήσει τη δεκαετία του 1920, πολύ σύντομα διαδόθηκαν παντού. Υπολογίζεται ότι στα μέσα της δεκαετίας του 1930 συνολικά διακινούνταν περί τα είκοσι εκατομμύρια αντίτυπα σε ολόκληρη την Αμερική. Τα έβρισκες παντού, όπως άλλωστε παντού έβρισκες και αντίτυπα της Βίβλου. Γι' αυτό και τα είπαν Βίβλους της Τιχουάνα.

Πού εμπλέκεται η Τιχουάνα, η πόλη του Μεξικού με την εκρηκτική εγκληματικότητα, με τα παράνομα σεξουαλικά κόμικς; Στην πραγματικότητα, πουθενά - ή ελάχιστα. Ακόμα και αν σε ορισμένες από αυτές τις εκδόσεις αναγράφονταν απίθανοι τόποι έκδοσης («Ταμπάσκο, Μεξικό», «Αβάνα, Κούβα»), στην πραγματικότητα φτιάχνονταν και τυπώνονταν στη Νέα Υόρκη, στο Σικάγο, στη Βαλτιμόρη, ακόμα και σε μικρές πόλεις διάσπαρτες στην Αμερική.

Οι φαντασιώσεις της Ολιβ Οϊλ για τον Ποπάι, τον αγαπημένο ναύτη της, ήταν συχνά υλικό ενός πορνογραφήματος γεμάτο ερεθιστικές υπερβολές αλλά και πολλή πλάκα - και μολονότι η καρδιά της διασημότερης γυναικείας φιγούρας του Ποπάι ήταν δοσμένη στον αγαπημένο της σπανακοφάγο ζόρικο τύπο, δεν είχε ιδιαίτερο πρόβλημα να εκχωρήσει το κορμί της και σε άλλους ήρωες του κόμικς, τον χοντρούλη παμφάγο Γουίμπι αλλά ακόμη και στον δύστροπο και βάναυσο Μπρούτο. Ο ντετέκτιβ Ντικ Τρέισι, που ο Τσέστερ Γκουλντ, ο δημιουργός επέμενε να τον σχεδιάζει προφίλ, έπιανε δουλειά από το πρώτο καρέ, αλλά αντί να αναζητήσει το νήμα της απιστίας του συζύγου της κυρίας γινόταν το όχημα για να πληρώσει τον άπιστο με το ίδιο νόμισμα.

Συχνά, οι ιστορίες εισέδυαν στα άδυτα της ιδιωτικής ζωής διαφόρων σταρ, πρωτίστως γυναικών - για το ανδρικό κοινό που, ούτως ή άλλως, ήταν η βασική πελατεία. Κάποιες άλλες φορές, χρησιμοποιήθηκαν ως ήρωες πολιτικά πρόσωπα. Για να αποδειχθεί ότι, στο ημίφως της παρανομίας, οι σχεδιαστές και οι εκδότες που μυούσαν (με το αζημίωτο) στην ερωτική αποχαλίνωση το κοινό τους ήταν αριστεροί. Γι' αυτό τον λόγο, άλλωστε, ο Ιωσήφ Στάλιν ήταν αυτός που εξασφάλιζε την τελευταία διείσδυση στο τελευταίο καρέ ιστοριών στις οποίες πρωταγωνιστούσαν αντίπαλοί του - ο Χίτλερ και ο ηγέτης της Εθνικιστικής Κίνας Τσανγκ Κάι-Τσεκ.

πηγή: tanea.gr

Μπορείτε να βρείτε τα κρυμμένα ζώα σε αυτές τις 20 φωτογραφίες;

Ο Art Wolfe είναι φωτογράφος άγριας ζωής, αλλά δεν φωτογραφίζει απλά τα ζώα. Προσπαθεί να τα εντοπίσει και να τα φωτογραφίσει σε στιγμές που να μην μπορεί κάποιος να τα ξεχωρίσει από το φυσικό τους περιβάλλον...

Δείτε ακόμη στο Ξωτικό:
Κουκουβάγιες σε απίστευτες παραλλαγές!

Καμηλοπάρδαλη

Λύκος

Λαγοπόδης (πουλί)

Αλιγάτορας

Μεγάλη Κερατοειδής Κουκουβάγια

American Pika

Blue crowned Parrot

Οχιά με κέρατα

Λεοπάρδαλη

Γεράκι (Gyrfalcon)

Σκίουρος (California Ground Squirrel)

Ελάφι (Spotted Deer)

Impala

Τσιτάχ

Μπεκατσίνι (Snipe)

Πουλί Wandering Tattler

Γεράκι (Nighthawk)

Κογιότ

Μικρή αφρικανική αντιλόπη (Klipspringer)

Blue Dacnis (πουλί)

Δημιουργίες από οδοντογλυφίδες και σπίρτα

Ο Jay Wilson, είναι καθηγητής τέχνης στο Τορόντο του Καναδά και δημιουργεί συνθέσεις με οδοντογλυφίδες και σπίρτα.






Πρόσφατα, δημιούργησε ένα σταλακτίτη ύψους 3,6 μέτρων από οδοντογλυφίδες για το Toronto International Art Fair.