Τρίτη, 30 Σεπτεμβρίου 2014

Οι αράχνες που ύφαναν ιστούς στο διάστημα

Η Anita στο Steven F. Udvar-Hazy Center

Δίπλα στα τεράστια αεροπλάνα και διαστημόπλοια που βρίσκονται στο Smithsonian National Air and Space Museum's Steven F. Udvar-Hazy Center βρίσκεται και μια μικρή αράχνη που πήγε στο διάστημα, με την ετικέτα που είναι κολλημένη στο βάζο που διατηρείται να γράφει "Anita". Η Anita και ο σύντροφος της Arabella ήταν μέρος ενός πειράματος για να δούμε αν οι αράχνες υφαίνουν ιστούς όταν βγουν από την ατμόσφαιρα της Γης.

Η Judith Miles παρουσιάζει την πρότασή της το 1972

Οι αράχνες είναι γνωστό ότι χρησιμοποιούν το βάρος του σώματός τους για να συντονίσουν την ύφανση του ιστού τους, οπότε οι επιστήμονες ήθελαν να δουν τι επίδραση θα έχει μια αλλαγή στη βαρύτητα, ιδίως μελετώντας το νευρικό σύστημα των αραχνών τι αντίκτυπο μπορεί να έχει στα βασικά φάρμακα για τον άνθρωπο. Το γιατί το εξηγεί η NASA στην ιστοσελίδα της.

Ο Flight Director Neil B. Hutchinson και ο αστροναύτης Bruce McCandless II

Πριν λίγο καιρό το Smithsonian Air and Space Museum κοινοποίησε μια φωτογραφία της Anita και ένα από τα κλουβιά στο λογαριασμό του στο twitter. Η αποστολή αραχνών στο διάστημα ήταν ιδέα της Judith Miles, μιας 17χρονης μαθήτριας γυμνασίου από το Λέξινγκτον της Μασαχουσέτης. Πρότεινε το τεστ του "σχηματισμού ιστών σε μηδέν βαρύτητα" ως μέρος μιας πρωτοβουλίας για να μεταφερθούν 25 πειράματα σπουδαστών πάνω στο Skylab 3. Επιλέχθηκαν δύο κοινές αράχνες, τους δόθηκε ένα γεύμα με μύγες πριν την εκτόξευση, και από τις 28 Ιουλίου μέχρι τις 25 Σεπτεμβρίου του 1973, εστάλησαν να υφάνουν ιστούς εκεί που ποτέ πριν δεν είχαν υφανθεί.

Ο Dr. Ray Gause του NASA Marshall Space Flight Center ενώ ταΐζει τον Arabella

Αφού τις έβαλαν στα ειδικά διαμορφωμένα κλουβιά που είχαν σχεδιαστεί ειδικά για το πείραμα, καμία αράχνη δεν ξεκίνησε να φτιάχνει ιστό αμέσως στη μικροβαρύτητα, σύμφωνα με πληροφορίες που αποδεικνύουν "ασταθείς κινήσεις κολύμβησης" κατά την είσοδό τους. Τελικά, μέσα σε δύο ημέρες ο Arabella κατασκεύασε έναν ιστό και αργότερα η Anita τον δικό της. Ήταν πιο κομψοί από αυτούς που φτιάχνονται στη Γη, αλλά κατά τα άλλα όχι και εντελώς ανόμοιοι.

Ο Arabella στον ιστό του

Καμία από τις αράχνες δεν επέστρεψε ζωντανή στη γη -πιθανόν ο θάνατος τους να οφείλεται στην αφυδάτωση. Ωστόσο, το πείραμα ήταν αποκαλυπτικό για την προσαρμογή στο διάστημα και την ύφανση των ιστών. Ενώ η Anita εκτίθεται στο παράρτημα του Smithsonian στο διεθνές αεροδρόμιο Washington Dulles, ο Arabella έχει δανειστεί στο Κέντρο Διαστήματος & Πυραύλων των ΗΠΑ στο Χάντσβιλ της Αλαμπάμα. Πολλά από τα ζώα που συμμετείχαν ακούσια στην εξερεύνηση του διαστήματος διατηρούνται σε μουσεία του διαστήματος, όπως τα σκυλιά Belka και Strelka στη Μόσχα και ο πίθηκος Miss Able στο Smithsonian.

από: atlas obscura

Με 75 λεπίδες, αυτός ο σουγιάς ήταν το απόλυτο πολυεργαλείο το 1851


Τον 18ο και 19ο αιώνα, η εταιρεία John Rodgers, στο Σέφιλντ του Ηνωμένου Βασιλείου, απέκτησε φήμη κατασκευάζοντας τα καλύτερα μαχαίρια στην Ευρώπη. Το 1821, η εταιρεία έγινε ο επίσημος μαχαιροποιός της βρετανικής βασιλικής οικογένειας. Το 1851, η Rodgers παρουσίασε το πολυεργαλείο της φωτογραφίας σε μια διεθνή εμπορική έκθεση στο Λονδίνο.

Πώς είναι να περνάει ένα τρένο με 120 χλμ/ώρα πάνω από το κεφάλι μας;


Μια GoPro (μόλις και μετά βίας κινείται) συλλαμβάνει το πως είναι να περνάει μια αμαξοστοιχία με 120 χλμ/ώρα πάνω από το κεφάλι μας. Για τους ανυπόμονους ή όσους βαριούνται να περιμένουν, η δράση ξεκινάει στο 0:56.

Δευτέρα, 29 Σεπτεμβρίου 2014

Εκατοντάδες ορειβάτες ανέβηκαν στις Άλπεις για μια επική φωτογράφιση


Χτες ανέβασα στο facebook μια φωτογραφία (αυτήν παραπάνω) με την ιστορική διαδρομή που έκανε ο Edward Whymper για ανέβει στο Matterhorn φωτισμένη από ορειβάτες.

Ένας τεράστιος τοίχος από βράχια ή μια χιονισμένη ανεμοδαρμένη κορυφή σε ένα παγωμένο βουνό είναι δύσκολο μέρος για να γίνει μιας μεγάλης κλίμακας φωτογράφιση. Αυτό ακριβώς έκανε ο Ελβετός φωτογράφος Robert Bösch. Οι φωτογραφίες του περιλαμβάνουν εκατοντάδες ορειβάτες παρά τις δύσκολες συνθήκες για να έχει το τέλειο πλάνο.

Για τους εορτασμούς της 150ης επετείου από την πρώτη ανάβαση της κορυφής Matterhorn στις Άλπεις από τον Edward Whymper και την ομάδα του, η Mammut, μια ελβετική εταιρεία εξοπλισμού ορειβασίας, ζήτησε από τον Bösch να κάνει μια ειδική φωτογράφιση για να τη διαφημιστική καμπάνια της εταιρίας για το 2015. Μια ομάδα από ορειβάτες ανέβηκαν την κορυφογραμμή Hörnli του Matterhorn και άναψαν κόκκινα φώτα την αυγή φωτίζοντας το μονοπάτι που ακολούθησε ο Whymper και η ομάδα του για εκείνη την πρώτη επιτυχημένη ανάβαση.

Δείτε πολλά ακόμα απίστευτα κατορθώματα φωτογράφισης σε βουνά από τον Bösch.







Οι υπό εξαφάνιση παγετώνες της Αφρικής

Το Κιλιμάντζαρο - φωτογραφία

Η Αφρική δεν είναι το μέρος που περιμένει κανείς να δει παγετώνες. Και όμως υπάρχουν μερικοί και μάλιστα βρίσκονται κοντά στον ισημερινό. Αν ανατρέξουμε στα μαθήματα γεωγραφίας, θα θυμηθούμε ότι το κλίμα δεν εξαρτάται μόνο από το γεωγραφικό πλάτος, αλλά και το υψόμετρο του τόπου, και στην Αφρική βρίσκονται μερικά επιβλητικά βουνά, τρία εκ των οποίων διαθέτουν παγετώνες. Είναι το όρος Κιλιμάντζαρο στην Τανζανία, το όρος Κένυα στην Κένυα και το όρος Ρουβενζόρι στα σύνορα της Ουγκάντας ​​και της Λαϊκής Δημοκρατίας του Κονγκό. Αυτοί όμως οι παγετώνες εξαφανίζονται ταχύτατα. Από το 1900, οι παγετώνες στην Αφρική έχουν χάσει το 80% της επιφάνειας τους. Τη δεκαετία του 1990, είχαν συνολική επιφάνεια μόλις 10,7 τετ. χλμ. Οι επιστήμονες προβλέπουν ότι μέχρι το 2030, το τελευταίο υπόλοιπο του πάγου θα έχει λιώσει.

Ένας παγετώνας στο Κιλιμάντζαρο στην Τανζανία - φωτογραφία

Το Ρουβενζόρι - φωτογραφία

Παγετώνες στο Margherita Peak στο όρος Ρουβενζόρι - φωτογραφία

Ο παγετώνας Margherita στο Ρουβενζόρι - φωτογραφία

Τα 9 πιο θανατηφόρα ορυκτά, που εξόρυξε ποτέ ο άνθρωπος


Από τον Κινναβαρίτη στον Μπλε Αμίαντο και από τον Σιδηροπυρίτη, στον Γαληνίτη. Τα ορυκτά που μπορούν να "σκοτώσουν", παρά τη χρησιμότητά τους

Σάββατο, 27 Σεπτεμβρίου 2014

Εικονογραφημένος οδηγός με ράτσες σκύλων με βάση τη γεωγραφική τους προέλευση

Η καλλιτέχνις Lili Chin του Doggie Drawings δημιούργησε μια σειρά με εικονογραφήσεις που ονομάζεται Dogs Of The World. Ο οδηγός διαθέτει πάνω από 200 σκυλιά χωρισμένα με βάση τον τόπο καταγωγής τους.

Στο blog του project θα βρείτε περισσότερες λεπτομέρειες για τις ράτσες.















Πέμπτη, 25 Σεπτεμβρίου 2014

Πώς ξεκίνησε η θεωρία συνωμοσίας περί ψεκασμών;


Κοιτάξτε τον ουρανό από πάνω σας. Σας φαίνονται αυτά τα μακριά, λαμπερά σύννεφα μέρος ενός πειράματος της κυβέρνησης για να μας δηλητηριάσει; Αν πιστεύετε στα chemtrails -μια θεωρία συνωμοσίας που γέννησε ένα πολιτικό κίνημα- τότε ναι. Αν πιστεύετε στην επιστήμη, όχι και τόσο.

Η καταραμένη κοινότητα που εξαφανίστηκε σε μια βραδιά


Ο θρύλος του χωριού Kuldhara, ο έρωτας του τοπικού βουλευτή και οι 1500 κάτοικοι που έγιναν "καπνός".

Οκτώ καθημερινές εκφράσεις που μάθαμε από τον Αίσωπο


Αίσωπος. Ένα όνομα, δεκάδες μύθοι. Αν και ο ίδιος δεν έγραψε ούτε μια λέξη από αυτούς, παρ’ όλα αυτά τους διηγήθηκε προφορικά κατά τον 6ο π.Χ. αιώνα και έκτοτε εκείνοι συνεχίζουν να στοιχειώνουν – με την καλή έννοια – τη ζωή μας.

Μηνύματα με νόημα για μικρούς και μεγάλους, εκφερόμενα με τρόπο μοναδικό, τα οποία μέσα από την απλότητά τους προσφέρουν βασικές συμβουλές για τον τρόπο με τον οποίο θα πρέπει να αντιμετωπίζουμε τη ζωή, αλλά και αυτούς που έχουμε απέναντί μας.

Αρκετά από αυτά τα μηνύματα έμειναν στην καθομιλουμένη, με αποτέλεσμα να χρησιμοποιούμε μέχρι και σήμερα αρκετές από τις φράσεις ή τα αποφθέγματα τα οποία είτε ειπώθηκαν είτε προέκυψαν από τους μύθους του.

Τετάρτη, 24 Σεπτεμβρίου 2014

110 χρόνια πριν, αυτές οι φωτογραφίες τρομοκράτησαν τους Λονδρέζους

Το 1904, οι μικρογραφίες του Arthur E. Smith, που εκτέθηκαν στο the Royal Society's Annual Conversazione στο Λονδίνο, έδειχναν στους επισκέπτες πως είναι ο κόσμος κάτω από το μικροσκόπιο για πρώτη φορά. Και κάποιοι αντέδρασαν σε αυτές τις τεράστιες εικόνες από έντομα, φυτά και μέρη του ανθρώπινου σώματος όχι απλά με έκπληξη αλλά και αποστροφή.


Μικροσκοπικά θαλάσσια είδη με σκελετό που αποτελείται από διοξείδιο του πυριτίου (Polycystina) από τα Μπαρμπάντος


Radula (μια οδοντωτή ταινία που χρησιμοποιείται για την κοπή της τροφής από τα μαλάκια) ενός θαλάσσιου σαλιγκαριού


Τμήμα ενός αχινού


Ο σωλήνας αναρρόφησης στη γλώσσα ενός είδους μύγας


Η γλώσσα μιας πεταλούδας


Πόδι ενός σκαθαριού (Dytiscus marginalis)


Η κάμπια ενός εντόμου antlion


Το κεφάλι ενός είδους μύγας (crane fly, γνωστή και σαν Johnny Spinner)


Τμήμα ενός οφθαλμού κρίνου


Εγκάρσια τομή του ανθρώπινου τριχωτού της κεφαλής


Κατακόρυφη τομή ενός ανθρώπινου δοντιού


Τσιμπούρι πρόβατου


Mideopsis orbicularis, ένα άκαρι του νερό


Η μηχανή και το μικροσκόπιο που χρησιμοποιήθηκαν για τις παραπάνω φωτογραφίες

από: io9